نشریه آلبانیایی: مجاهدین خلق تقریباً هیچ محبوبیتی در ایران ندارند
نشریه آلبانیایی: مجاهدین خلق تقریباً هیچ محبوبیتی در ایران ندارند
مزدا پارسی از انجمن نجات مرکز فارس چهارشنبه 11 تیر 1404
ورود و خروج در کمپ اشرف تحت کنترل پلیس آلبانی
در هفته های گذشته در پی تهاجم اسرائیل به ایران، داعیههای تغییر حکومت در ایران شدت گرفت و رونامه نگاران و تحلیل گران تلاش کردند به جوانب مختلف این موضوع بپردازند.
رسانه انگلیسی زبان آلبانیایی پمفلتی (Pamfleti) در مطلبی که اخیرا منتشر کرد، به موضوع تغییر حکومت ایران و احتمالات مختلف برای به اصطلاح جایگزینی نوشت: چنان که انتظار میرود در فهرست گزینههای موجود نام مجاهدین خلق نیز وجود دارد.
پرواضح است که به دلیل استقرار تشکیلات مجاهدین خلق در آلبانی، رسانه پمفلتی با تمرکز بیشتری به بررسی ظرفیت مجاهدین خلق در تحولات اخیر منطقه پرداخته است.
در این مقاله مجاهدین خلق، به عنوان گروهی که زمانی توسط ایالات متحده به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته میشد و از سوی اعضای سابق متهم به فرقه بودن است، معرفی شده است. نویسنده مقاله تاکید میکند که سازمان مجاهدین خلق در سالهای اخیر تلاش کرده است تا اعتبار خود را احیا کند.
نویسنده پمفلتی نقطه تاریک گذشته مجاهدین خلق را جایی میداند که در طول جنگ ایران و عراق در کنار صدام حسین قرار گرفتند. اقدامی که بسیاری از ایرانیان آن را خیانت میدانستند.
درباره ایدئولوژی گروه مجاهدین خلق چنین آمده است: “ایدئولوژی این گروه که با ترکیبی از اسلامگرایی و مارکسیسم آغاز شد، حول رهبران آن، مسعود و مریم رجوی، متمرکز شده بود. اعضای سابق گفتهاند که به آنها گفته شده بود که از ازدواج صرف نظر کنند و از همسران خود طلاق بگیرند تا تعهد خود را به آنها ثابت کنند.”
نویسنده مقاله توضیح میدهد که نمایندگان مجاهدین خلق که عمدتاً در آلبانی مستقر هستند و مریم رجوی به درخواست مصاحبه پاسخی ندادند و اشاره میکند به ادعای اخیر مریم رجوی در خصوص حمله اسرائیل به ایران: “نشان دهنده آغاز یک فصل جدید و حیاتی، هم در بحران داخلی ایران و هم در پویاییهای گستردهتر منطقه است.”
نویسنده مقاله بررسی کرده است که آیا مجاهدین خلق میتواند عاملی برای “پویاییهای گستردهتر” در منطقه باشد. در این راستا داعیه رسانههای مجاهدین خلق را عنوان میکند: “پلتفرم رسمی خانم رجوی اکنون خواستار «جمهوری سکولار»، برابری جنسیتی و یک ایران غیراتمی است.” همچنین اذعان میکند که سیاستمداران برجسته آمریکایی برای پیشبرد این داعیه مجاهدین خلق، دهها هزار دلار برای سخنرانی در کنفرانسهای این گروه دریافت کردهاند.
مبحث مجاهدین خلق در مقاله این نشریه آلبانیایی با یک جمله کلیدی خاتمه می یابد: “اما مشکل این است که مجاهدین خلق تقریباً هیچ محبوبیتی در ایران ندارند.”
نویسنده با اشاره به خیل گسترده مواجب بگیران مجاهدین خلق در دولت آمریکا به حقیقت طعنه آمیزی آشاره میکند: “در واشنگتن دی سی طرفداران بیشتری نسبت به ایران دارد.”