نامه رقیه شعبانی به برادرش محسن شعبانی اسیر در کمپ مجاهدین خلق

انجمن نجات مرکز مازندران یکشنبه 21 آبان 1402

خواهر محسن شعبانی

خانواده محسن شعبانی- رقیه شعبانی نفر اول سمت چپ

سلام، امیدوارم در سلامت باشی. خواهرت رقیه هستم. گفتم نامه ای برای تو برادر خوبم بنویسم. شاید بخوانی و مرحم کوچکی بر درد دوریمان باشد. به قول ننه؛ مادرمان :جدایی بد دردیست. یادش به خیر . سالها چشم به راهت بود.

همگی ما دلتنگت و همواره به یادت هستیم. سالی که به اسارت در آمدی من مجرد بودم. الان ازدواج کرده ام و دو فرزند دارم. همیشه از خاطراتت برای آنها تعریف می کنم و آنها هم علاقه زیادی به دایی عزیزشان نشان می دهند.

امید دارم روزی بالاخره همدیگر را ببینیم و آن روز انشاالله دور نیست و در عوض تمام این سالها دلتنگی و غصه با تمام توانم در آغوش بگیرمت و ببوسمت.

امیدوارم و از خدا می خواهم در سلامت کامل باشی. لطفا اگر در توانت بود خبری حتی شده کوچک از خودت به ما بده. چون من و بقیه خواهرانت بی صبرانه منتظر شنیدن صدای تو و دیدن رویت هستیم.

خواهری که همیشه به یادت خواهد ماند – رقیه – آمل